Cywilizacja jest sumą materialnego i kulturalnego dorobku grupy ludzi. Sztuka i kultura są ściśle ze sobą powiązane, a Grecja może poszczycić się dziełami sztuki sięgającymi nawet czasów prehistorycznych.

Najstarsze ślady artystycznej działalności człowieka datują się w Grecji na okres neolityczny (7-4 tysiąclecie p.n.e.), wiele śladów pozostawiła również Epoka Brązu (3000 – 1150 p.n.e.). Za główne cywilizacje tego właśnie okresu uważa się kultury Minojską i Mykeńską, rozkwitłe na Krecie i w Grecji kontynentalnej. Kultury te pozostawiły zapierające dech w piersiach pozostałości architektoniczne (pałace), próbki sztuki garncarskiej, rzeźbiarskiej, metalurgicznej (np. statki, bronie), jubilerskiej i malarskiej (murale).

W czasach historycznych powstały kultury okresów Geometrycznego (IX-VII w. p.n.e.), Archaicznego (VII-VI w. p.n.e.) i wreszcie – Klasycznego (V-IV w. p.n.e.). Klasyczne dzieła sztuki, ze swym pojmowaniem idei proporcji i piękna, jak również zrodzone podówczas prądy filozoficzne, były modelem dla europejskiego Renesansu w XV wieku n.e. Podczas następnych okresów, Hellenistycznego i Rzymskiego (III w. p.n.e – III w. n.e.) grecka cywilizacja rozwijała się w stronę budowania coraz silniejszych królestw i wreszcie – jednolitego greckiego imperium. Czasy cesarstwa zwiastowały nadejście okresu Bizantyńskiego (IV-XV w.). Bardziej współczesne ślady pozostawił okres Ottomańskiej dominacji i następujący po nim czas odbudowy nowego państwa greckiego (po wojnie wyzwoleńczej roku 1821).

Całą tę burzliwą historię można ujrzeć w niezliczonych zabytkach archeologicznych i artefaktach, pieczołowicie kolekcjonowanych w licznych muzeach historii i sztuki.